KIŞTIR her sürgün “Böyle başladı yazgım. Bir gecenin tükenişinde anladım içimdeki aydınlık da bir daha  layık kılınmayacak bana. Kulağımda babamın hala suskun sesi. Benim sırtımı dönüşümde annemin gözlerinde  gördüğüm umut ve hasret pırıltılarının beraber izlenebilecekleri yegane resimdi anımsayabildiğim. Eğitim gördüğüm Fransız Lisesinde hiç içime sindiremiyordum eğitim dayatmalarını ve kendilerini medeniyet koruyucusu olarak addetmelerini. Dinlenilecek olunurlarsa Read Details…

10.10.98/Z.burnu Yüksek dağların ardından kara bir bulut yükseliyor. Yağmur beklenmiyor. Belki umut, sevinç:ayrılık ve hüzündür yağacak olan kuru dünyamıza. İki çocuk durmadan bir taşın üstüne çıkıp iniyorlar. Kara dumanı, beyaz sesi görmek için. İnip de raylara bakıyorlar. “memleketimin ortasından kara tren rayları geçer.” Ve o raylardadır çocuklarımızın kulakları sabah seherinde. Küçük kızlar annelerinin eteklerinde,bir avuntu Read Details…

8.11.1998/Z.BURNU Ansızın bir dev uyandı rüyasından. İlk defa ne olduysa ilk defa terlemişti. Düşünden ne düşmüştü acaba yüreğine ki yavaş yavaş damarlarına pompalanıyor bir gizem. Koruyucularında bilinmeyene karşı elzem bir korku. Terini silmeye çalışıyor paralı huriler. Paralar korkuyu kurtarmıyor nedense. Ayaklarından tek tek kurşunlar sıyırıyor. Bir boşluğu duymaya başlıyor hücrelerinde. Gövdesinde çıkıntılar belirginleşmiş. Beyninde her Read Details…